Anlamışsın ki Şiiri - Kivanc Danış

Sefil ve perişan bir halim vardı,
Her gören anlardı,
Anlamış olmalısın ki güldün,
Mutluluklar değil, çileler beni arardı,
Aramışsın ki buldun...
İnsan sevdiğine karşı mahcup olurmuş,
Yüzüne karşı bakamazmış,
Başıma önüme eğişimden
Anlamışsın ki; güldün...
Gülüşün içimi katran gibi yaksa da gül!
Yeter ki rengin sararmasın ey sararmış gül,
Ey dikenlerin arasına sıkışmış tomurcuk gül!
Güleceğin zamanı yanlış seçtin,
Ben ayaktayken değil
Musalla taşına uzanmışken gülecektin.