İnsanlar, insanlar, insanlar kalabalıklar! ..
Mahkûma mahkûm olmuş, mahkûm ruhlu mahlûklar…
Biri yerde sürünür, diğeri para aklar.
Açtan asla anlamaz, tepede duran toklar.
Küçüğü masum olur, büyüğünde günahlar…
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta