Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
birsel kardeş, eğer gerçek ise başın sağolsun...
bu şiiri güzel yapan annedir..
başarılar.....
Gok güzel yorumlayarak,duygu seli bir şiir yazmışsın.Tebrik edrim.Birsen Aşık Yaşar.
Mürsel Adıgüzel
ve çırılçıplak ortada kalır insan...
hüzünle... sevgiler
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta