Bir deniz bekliyorduk. Duvara çarpıp ölmesi gibi
özgürlüğüne uçan bir kuşun. Anlamın
düğüm olduğu zamanlar. Bütün yaraları
denedim. Ağzımda kan tadı. Saklanacak
o su kıyısı uzakta. Dağıldım
yaşlandığım yol için. Hangi çağa gittiysem
gülünçtü tarih baktıkça insanlara.
Ağır ağır çıkacaksın bu merdivenlerden
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta
Devamını Oku
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta




Veysel Beyi tebrik ediyorum.
Gelmeyişindi aslında beklediğim...
ben de anlamadım nasıl günün şiiri olabilmiş :(
Aslında her insan bir uçurtma.
Kendi uçurtmasını uçurur, hayatı boyunca.
Uçurumun kenarında kendi uçmak ister, kim intihar etmek ister.
İnsan insana kızınca uçurtmasını kırıp uçumuna itmek ister.
Sonra kendini de uçurtamaz ve uçurumunun başında bir ömür bekler.
İnsan insana bir arkadaşlık borçludur ve akarsu borçlanır.
Bazı kelimeler yüzlerce cümleye bedeldir. Bu şiirdeki bütün kelimeler böyle işte.
İçindeki çölü dışarı atamayan kum tanelerinin anlayabileceği bir şiir...
Şiir son dizeye kadar karamsar
Ve dünya ve insanlığın halini resmederken ikna ediyor bu karamsarlığa bizleri
Son dize de umut vadetmiyor
Ama insan oluşun bir mecburiyeti gibi, var oluşun bir koşulu gibi diyor umuda ait metafor olarak borçlandığı akarsu ile
Veysel Çolak deyince etkili bir şiir dili İzmiri usumuza getiren bir şair ve çok usta bir kalem geliyor gözlerimizin önüne.
Şiiri yorumlamak haddimize mi?
ne yazayım bilemedim...
Gerçek bir şiirle uzaktan yakından alakası olmayan tuhaf bir yazıyı, mükerreren günün şiiri seçmek ne mana acaba?
ben de anlamadım nasıl günün şiiri olabilmiş :(
Sanki, her yeni çağ bir öncekinin tekrarı; hani insanı arasında sıkıştırıp boğan mı yoksa?
Saygılar, sevgiler kaleme, Üstada.
Bu şiir ile ilgili 40 tane yorum bulunmakta