İnsanda Köpekleşme Halleri

İkide bir kızınca bir densize
“Köpek” dersem ben haksızlık ederim!
Onlar tutarlı, yanlış yapmaz bize
Ben köpeğe köpek demem can derim.

Evet benim de var böyle bir yanım,
Hep korksam da bu benim bir zaafım,
Görünce, dolansa da ayaklarım
Ben köpeğe köpek demem can derim.

Bakın köpeklik yakışmaz insana,
Kemik metaforu gelir aklıma,
Köpek candır, dosttur; köpeklik başka,
Ben köpeğe köpek demem can derim.

İnsan köpekleşirken ihanet eder,
Kemiklere doğru giderde gider,
Köpek ihanet bilmez, geri döner,
Ben köpeğe köpek demem can derim.

Köpekleşen hep köpeği aratır,
“Köpek” demek köpeğe haksızlıktır,
Yalan bilmez hayvan, hep masum kalır,
Ben köpeğe köpek demem can derim.

Köpekleşen tip güçlüye yanaşır,
Çanak buldu mu çanağı aşırır,
Doymak bilmez, yalanırda yalanır,
Ben köpeğe köpek demem can derim.

Köpekler köpekleşmez, köpek kalır,
Canını sıkarsan bazen saldırır,
Aç bırakırsam bana da darılır,
Ben köpeğe köpek demem can derim.

Alçaklıktır insanda köpekleşme,
Benzemez köpeğin köpekliğine,
Tutarlıdır hayvan, uymaz nefsine,
Ben köpeğe köpek demem can derim.

İnsan köpekleşirken fırsatçıdır,
Fırsat bulursa Allah’ı kandırır,
Aç da olsa tok da olsa saldırır,
Ben köpeğe köpek demem can derim.

Bulamoğlu der: Sevin bu canları,
Dost olmak onların güzel yanları,
Hiç çalmazlar yedikleri kapları,
Ben köpeğe köpek demem can derim.

Pendik/03.03.2025