İnsan Yazmaya Geldim Şiiri - Erkan Özayça 2

Gitmeye geldim,
‎Sadece bir "merhaba" demeye.
‎Sebepsizi, anlamsızı,
‎Görüp de geçmemeye geldim.
‎
‎​Ağlamaya geldim,
‎İki damla gözyaşı dökmeye.
‎Sorma neden diye;
‎Bilinmeyene, zulüm görene,
‎Kanı dökülene can olmaya geldim.
‎
‎​Susmaya geldim,
‎Nedensize, sahipsize...
‎En derin sessizliğimle,
‎Dünyaya haykırmaya geldim.
‎
‎​Sitemim tüm evrene,
‎Ve elbette en çok zulme...
‎Kırgınlığımı yüklenip heybeme,
‎Kendi içimde erimeye geldim.

‎Söz bitti, yol daraldı belki de;
‎Ben sadece, kendimi bulmaya geldim.
‎
‎​İnsanlığını unutana;
‎Sessizce, sakince,
‎"İnsan" yazıp yeniden,
‎Varlığımı göstermeye geldim.
‎
‎​Başka canlar bilmez ama
‎Sırf insanım diye,
‎Ölümü nefes gibi çekip içime;
‎Ben bu dünyaya,
‎Zaten ölmeye geldim.