Güler miyim, ağlar mıyım?
Bilmiyorum belki susup sessizliğin esiri olurum.
Ya da bağırır sükûneti karşıma alırım.
İnsanım ben , herkes gibi bir anadan doğup bir babadan ürktüm.
Bundandır dünyaya bakışım,kendimle boğuşmalarım.
Bundandır aydınlıktan kaçıp karanlığa sığınışım.
Herkes gibi bende insanım.
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta