İnsan sandık, sertliğe çarptık,
El verdiğimiz yerden keskinlik çıktı.
Söz değilmiş kıran,
Sözün ardındaki niyetmiş.
Gülüşler ödünçtü meğer,
Yüz çevrilince soğudu hava.
Sessizlik konuştu uzun uzun,
Biz dinledik, itiraz etmedik.
Ne güven kaldı elde
Ne de yumuşak bir iz.
Bazı karşılaşmalar öğretir insana:
Her sertlik demirden değildir.
Kayıt Tarihi : 22.1.2026 15:18:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
