İnsan Önce Kendine Sarılmalı

İnsan önce kendine sarılmalı,
kırılan yerlerini kimse görmeden,
aynada gözlerini kaçırmadan,
“Buradayım” diyebilmeli kendine.

Yorulduğunu kabul etmeli mesela,
her güçlü duruşun altındaki titremeyi,
sessizce içine attığı çığlıkları
adını koymadan sevmeli.

İnsan önce kendine sarılmalı,
başkalarının eksik bıraktığını
kendi kalbiyle tamamlamalı,
beklememeli merhemi yabancı ellerden.

Affetmeli kendini;
yanlış yolları, geç kalışları,
fazla sevdiklerini,
hak etmeyene açılan kapıları.

Çünkü insan,
kendine dokunmadan kimseye şifa olamaz,
kendini tutmadan bir başkasını ayakta tutamaz.

Ve bir gün…
kendine sarılmayı öğrenen insan,
artık kimsenin gidişinde yıkılmaz.