İnsan olmak için,
Hakk'ta kelâmken, kalem oldun Âdem'de,
Sonra, Nuh'un tersanesinde marangoz, gemide ise tayfa,
Davut'a çırak olmadan dehre Süleyman olunmaz dediler sana,
Yoksa hükmünü dinler mi karınca?
Dediler ki yüceler katından sana;
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta