İnsan kimdir âzizim, bilen var mı gerçekte?
Ete kemiğe bürünmüş, nefsin kölesi belki de.
Ama yüce bir cevherdir, gönülden bakan gözde,
İnsan insan olunca, dünya döner özde.
Her beşere insan denir, lâkin bil ki yanılgı,
Dili bal olsa da kalbi, taşıyorsa hırs kini.
Dedi: düş içime sır olsun müsveddeler.
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden
Devamını Oku
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta