İnsan neden ağlamaz? Şiiri - Derya Avşar

İNSANLAR NEDEN AĞLAMAZ?

Bağırırsam;
hangi uzaklıktan duyulur ki sesim,
kalabalıklar da kaybolan sesimin çığlığı suskun,
suskun zamanlar da konuşurum.

Göz yaşlarım aktığı anda susarım,
ağlamalarım suskun.
Bağırdığım da duyan olmaz sesimi!
sessizliğimin sesinde kaybolurum.

Çırpınan bir güvercin kanadında duyulur sesim.
Bir çocuk gülümsemesi ne kadar anlatır beni?
Bilemiyorum...

Kendimi ansızın çocuklar gibi sevinçli ve gülerken buluyorum, uluorta.
Çocuklar ağlayınca, içim bütünüyle parçalanır,
gözlerim dolarken, kulaklarım uğuldar,
Kapkara sisler çöker üstüme...

Uğradığım haksızlıkların bir diyeti yok.
Etrafım dağınık ve karanlık!
Issız bir sessizliğin içine düşer yalnızlık.
İçimde büyüttüğüm bütün sevinçler biter...

Acılar benimle gömülür en dibe;
Kuşlar ağlar...
Doğa ağlar...
Şiirler ağlar...
Saz, söz ağlar...
İnsanlar neden ağlamaz?

İnsan içindeki duygular duruklara çıkınca,
sevgisiz kalmak ne acıdır!
İçtenlikli uygularımızı yeşertmişken,
hâlâ sevgizizliğin belleğinde bir avuntuyla kıvranıyoruz...

Hangi bitiş çizgisinde duracak ömrümüz?
Hangi yaşamım kolları arasında soğuyacak benliğimiz?

Her şeyimizi kaybettiğimizde,
önemsiz birer hiç olup,
Ezdiklerimizle ezildiğimiz günün,
bizleri küçülteceği değerli değerlerin,
bizi vuracağı anların adımı altında ezildiğimizin,
dönüşü belki de hiç olmayacak...
Kanımızın son damlası akacak.
Ve kan kaybından nabzımız duracak.

Dünya tahta ben silgi olsam,
dünyayı silip baştan çizsem,
doğayı hiç bozmadan yaşam özgürlüğü sunsam,

insan tanımlaması olarak sevgiyi şart koşsam,
kötülüğün adını ölmüş,
iyiliğin adını yaşam koysam.
ve herkese sessizliğimin sesiyle haykırsam, uyuyanları uykudan uyandırsam,

Neden ölü gibiyiz?
Neden yaşam foknsiyonlarımız durmuş?
'Biz ölmedik yaşıyoruz' yaşamak için direnmeliyiz.

Sessizde olsa, çığlık atabilmeliyiz.
Silik sayfalar yerine yeni yazılmış,
sayfalar açabilmeliyiz...

Bir şiir kitabı alıp,
Bağıra çağıra, avaz avaza şiirler okumalı...
Kitapları yol arkadaşı edinmeli...
Ve yüzümüze çarpan cehaletin aydınlık yüzüyle,
Yazmalı en derin felsefeyi...

Dipnot;
Gönlümden gönlünüze sevgi çiçekleri ekiyorum;
hep sevin, sevilin ve sevgiyle çoğalın diye...