İNSAN NASIL İNSAN
Ararım bulamam, kâmil insanı
Bu zamanda, bulunmuyor, yok gibi
Haramla doyuyor, yüzde doksanı
Haramdan sakınmaz, sanki hak gibi
Tatmamışlar, helâldeki, lezzeti
Bilmiyorlar, haysiyet ve izzeti
Mufassalı bilmez, sever özeti
Kâmil insan, neredeyse, yok gibi
Ayrılmaz olmuştur, haramla helâl
Hoşgörü kalmamış, var şiddet, celâl
İnsanlar hakları, ediyor ihlâl
Adalet erkâna, olmuş yük gibi
Aldırmaz kibirden, burnundan kılı
Korumaz katiyen, yetimi, dulu
Kötülük dedin mi, uzundur kolu
Kibir abidesi, sanki tak gibi
Salkımda ben gibi, insanî değer
Kediye emanet, edilir ciğer
İnsan denen canlı, bu ise eğer
İnsan ırkı, sanki başka ırk gibi
İyilik, hem öksüz, hemi de yetim
Gittikçe toplumda, bozulur ritim
Boş boğaz çoğalmış, kalmamış ketum
Kötülük bedeni, sarmış kök gibi
Arzın merkezini, kendisi sanar
İki süslü söze, hemencik kanar
İnsan bu akılla, dareynde yanar
Kendisi dünyada, sanki tek gibi
Kayıt Tarihi : 11.1.2026 13:02:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!