Umutlarımın katili ben olmayacağım,
aksine onları hiç göremesemde yaşatacağım.
Hani bilir misiniz umudu olmayan insan,insan değildir derler.Aslında umudu olmayan değil,umudunu kaybeden insan insan değildir.Bugün yağmur kokusu içinde uyuyorum fakat içimde nedenini bilmediğim bir hüzün mevcut.Gülüyorum içimde ki hüzne alay ediyorum onunla umudumu benden alabileceğini düşündüğü için.
Kazanmak istiyorum bu savaşı çünkü kaybetmek acıdır.
Peki kazanabilecek miyim inanın bende bilmiyorum,
bildiğim tek şey hala insan olduğum...
Ellerin neden soğuk,üşümüş müsün?
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış
Devamını Oku
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta