Farklı sandıklarımızın
Aslında aynı olduğunu görünce
İçimize ağır bir sessizlik çöküyor.
Sonra anlıyoruz;
Kırgınlıkları, yıkımları,
Acıları ve felaketleri
Biraz da
Kendi ellerimizle yaratıyoruz.
Üstelik çoğu zaman
Suçu aynalarda değil,
Hep başkalarında arıyoruz.
Oysa insan,
Kendi yaktığı ateşte
En çok kendini yakıyor.
Kayıt Tarihi : 18.05.2026 12:29:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!