Hiç bir şeyin benzemez ezmesine
İnsan ezmesi
Ez ayaklarınla
Canından bıktırıncaya dek
Yalvararak baktırıncaya dek.
Ez, ökçelerinle öldüresiye ez
Dönülmez akşamın ufkundayız.Vakit çok geç;
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan
Devamını Oku
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan




Ah şair dostum ah kanattın yine kabuk bağlamayan yarama. Ama alışkınımdır merhem yerine tuz basmaya yarama. Malesef bu anlattıklarından birini veya birkaçını yaşamayan azınlıkta kalır. İtiraf etmek gerekirse bende bu madurlardan biriyim. Kimi eliyle, kimi diliyle, kimi bakışlarıyla, kimi arkadan kalleşce itti. Ömrümün çoğu itilip kalkılmak bitti. çoğu zaman bir istepne gibi oradan oraya atıldım. Kaç kez makam mevki uğruna satıldım. Yaramıza dile getirme cesareti gösterdiğin için teşekkür ederim.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta