İradenin Gölgesinde Şiiri - Seyrani Göl

İnsan,
dünyadaki eylemlerin öznesidir derler,
oysa her adım
ezelde yazılmış bir sırra yürür.

Sanır ki elini uzatan kendisidir,
oysa el,
kudretin gölgesinde bir yapraktır.

Bir söz söyler,
kelâm ağzından çıkar ama
manası gökten iner.

Toprağa basar ayakları,
iz bıraktığını düşünür;
hâlbuki toprak
onu kendine doğru çağırır sessizce.

Ey nefsim,
özne olmakla övünme.
Fiilin sende görünmesi
senden doğduğu anlamına gelmez.

Ateş yanar,
“Ben yakarım” demez.
Su akar,
“Ben taşırım” diye böbürlenmez.
Sen neden yaptıklarınla
bir dağ gibi kabarırsın?

Bil ki hakikat,
perdenin arkasında tecelli eden
tek bir iradedir.

Biz gölgeleriz,
ışık vurdukça var görünen,
Işık çekildi mi
yoklukla yüz yüze kalan fanileriz.

İnsan,
dünyadaki eylemlerin öznesidir,
ama sır şudur:
Özne sandığın yerde
asıl fail gizlidir.

Bir adım atarsın,
O yürür.
Bir nefes alırsın,
O üfler.
Sen kendini yapan sanırsın,
O seni yapar.

Ve en büyük eylem
yapmaktan vazgeçip
teslim olmaktır.
S.GÖL