Kimi Haccâc-ı Zâlim gibi zulmeder,gönüller yıkar...
Kimi Neron misâli yangın çıkarıp bir şehri yakar...
Kimi de toplumda sessiz bir nûr ırmağı gibi akar...
Hepsinin hammaddesi aynı ve üflenen nefes aynı;
İnsan var şeytana göz kırpar,insan var RAHMAN'a bakar...
Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Devamını Oku
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta