Cennet’ten düşünce etten kuvöze.
Bir sarmalda buluşur iki hücre.
Mutluluk yayılır her iki döşe.
Ayrılır mekânda en güzel köşe.
Günden güne mutluluklar katlanır.
Hele bir başlasın içten tekmeye.
Her iki can üçüncüyle mutlanır.
Biliyorum ayıp ve mânasız
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki
Devamını Oku
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta