Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Her türlü kargaşanın ortasında
Bir güzellik yaratıyor insan.
...DOĞRUDUR...BİN KEZ DE YIKILSA YENİDEN VAR ETME GÜCÜNÜ KENDİNDE BULANDIR İNSAN VE ONU ERDEMLİ YAPAN EN BÜYÜK GÜÇLERDEN BİRİ DE BUDUR...SAYGILARIMLA.
bu yorumlar cok mutlu etti beni.
İnsanı tek başına bir birey olarak ele almış şairim. Sonra kalabalığın içerisinde o bireyin kendisine kurmaya çalıştığı belki hayal, belki yalan, belkide küçücük bir gerçek ve olmasını istediği bir dünyayı anlatmış. İnsan, siyah ve beyaz asaletinin altında saklı bir ebrudur demiş. Çok hoşuma gitti bu şiiriniz. Kutluyorum şairim.
Kim görebilir?
Siyah-beyaz insanın asıl rengini?
Asil rengini?
Belki de hayat renklerin cümbüşünde
Kaybolup
Her duygudan tadandır insan. ..ne güzel anlatmışın...kim bilebikir...yüreğine sağlık..
'Kim görebilir?
Siyah-beyaz insanın asıl rengini?
Asil rengini?
Belki de hayat renklerin cümbüşünde
Kaybolup
Her duygudan tadandır insan. '
...
Kutluyorum genç yürek.
Ve alıyorum. :)
Sevgiler.
Bu şiir ile ilgili 5 tane yorum bulunmakta