yalnızlığın en zengini1957
havayı delip giderken kan için
ok
zirveleri yoketmek için terkeden
çığ
sıcak namluyu terkeden ölüm
kurşun
aslında masumdu o an yerinde
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta