alaca karanlıgı delerke dogdu gunes.
sarkı garpı aydınlatarak.
ınsanlar uyanıyor uykusundan.
ellerınde karanfıller.
gözlerinde bir umut.
yürüyorlar aydınlıgın tam ortasına.
zaffer sarkıları mırıldanıyor ınsanlar.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Yüreğinize sağlık ne mutlu insan olana ve insan olmanın bilincini taşıyana- bilinç insanı mutlu yarına tşıyacaktır mutlaka selamlar..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta