çırılçıplağım kundağımda
çıngırağımla
kadın ve erkekliğimin dışında
bana kalanları düşündüm
ve sonra
kendimi tanıttım;
Her gün bu kadar güzel mi bu deniz?
Böyle mi görünür gökyüzü her zaman?
Her zaman güzel mi bu kadar,
Bu eşya, bu pencere?
Değil,
Vallahi değil;
Devamını Oku
Böyle mi görünür gökyüzü her zaman?
Her zaman güzel mi bu kadar,
Bu eşya, bu pencere?
Değil,
Vallahi değil;




ruhu sökülmüş
bedeninden arta kalanlarla avunan
soğuk bir ızdırabın
avuçlarında yeşeren
bir yabani otum ben,
insan denilen....
Şu devir için ne kadar da yerinde ve etkileyici bir anlatım. Kutluyorum yüreğinizi.
Tebrik ediyorum duygu dolu yüreği.
Saygılar.
Yüreğinize sağlık...
Etkileyiciydi, kutluyorum...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta