çırılçıplağım kundağımda
çıngırağımla
kadın ve erkekliğimin dışında
bana kalanları düşündüm
ve sonra
kendimi tanıttım;
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




ruhu sökülmüş
bedeninden arta kalanlarla avunan
soğuk bir ızdırabın
avuçlarında yeşeren
bir yabani otum ben,
insan denilen....
Şu devir için ne kadar da yerinde ve etkileyici bir anlatım. Kutluyorum yüreğinizi.
Tebrik ediyorum duygu dolu yüreği.
Saygılar.
Yüreğinize sağlık...
Etkileyiciydi, kutluyorum...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta