Bir devenin gözyaşlarıyla buluştum
Rüzgarı içtim
Güneşe dokundum
Ve sonunda kum tanesi oldum
Evrendeki ince bir zerre gibi
Zamanda aktım aktım
Savruldum
Yoğruldum
Yoruldum
İnsan oldum...
Kayıt Tarihi : 16.07.2026 02:25:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Yıl 2015ler. Marakeshde çölün ıssızlığında, gecenin sessizliğinden yeni uyanan ruhum, sabahın ilk ışıkları ile yola çıkacak kervana katılacaktım. Develer üzerlerine binecek yüklerini-insanlarını beklerken, yanımdaki deve gözyaşlarını dizime sildi. Devenin gözyaşlarına biriken anılar mı geçti, çölde yıldızların altında sessizlikte kendimi mi buldum. Herşeyin evrende tek bir şeyin parçası olduğunu hissettim. Zaman-mekan-insan gözyaşında harmanlanmış. Zaman geçti. Bugün tanıştığım umut veren 2 mavi göz, aynı gökyüzü altında buluşan insanlığı hatırlattı, Şiirlerimi buraya aktarmam için ilham verdi.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!