İnsan Şiiri - Sinan Gögercin

Bilmeden nasıl bir yurt olduğunu.
Dünyaya gözünü açıyor insan.
Yaşadıkça kahır, dert dolduğunu,
Görüp gerçeklerden kaçıyor insan.

Büyürken kaygı ve umut kolkola.
Çıkar, başı sonu belirsiz yola.
Ruhu rehber olur, gönlü pusula…
Hayat köprüsünden geçiyor insan.

Anlıyor sonunda nedir ederi.
Ömrüne değeri biçiyor insan.
Koyup arkada neşeyi, kederi.
Ebedi yurduna göçüyor insan.

Harcama fütursuz vakti boşuna.
Uyma, gelmese de nefsin işine.
Amelin giderse Rabbin hoşuna.
Karanlıklara nur saçıyor insan.

Herkese tutulan hesap defteri.
Yazar satır satır hayırı, şerri…
Aynı son bekliyor bütün beşeri.
Yerini dünyada seçiyor insan.

15-16/10/2025
BEYLİKDÜZÜ/İSTANBUL