Deva bilirken unuturmuş cefayı,
Bin katre elem içinde, can bulurmuş sefası.
Her deminde müşerrefe nail olur hafif naif edası
İnsanı insan, yapar budur sonunda velhasıl.
Havaya bir nefes katarken sesiyle insan,
Suya akar gözyaşları gam veyahut vefadan,
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta