Nisyan ile aynı kökten bir kelime , insan
Ahdini “unutan” nisyan ile ma’ruf insan...
Ne kötü araz ki bu;
dününü anımsamamak
Ne acı nisyan ile tanınır olmak
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta