Ölüm, bu sana belki de son yeminim.
Her şeyden, herkesten çok yakınsın bana.
Dünyada artık kimseye kalmadı kinim.
Ne olacaksa olsun, bıraktım kendimi sana.
Bu Araf fazla, mahvedeceğim kendimi.
Ellerim titrerken fark ettim son olacağını.
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta