Titreşen nehrimin kaynayan ağuları
Yığınak Yığınak insan ve caannın oyluk nalları altında
Bir kıvılcım körlüğünde ah bu gündüz ebeleri
Bir rahmi yırtarcasına doğan hüznün kör testeresi
Kör kapanık sulanmış iki çift gözden hengameler
Gölgelerle raks edip,
Gülle gibi patlıyor avurtlarımızda.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta