İnfial 7 Şiiri - Orhan Samih Güllük

Beni ne çok sevmişsin ben geç kalmışım,
Ben geç kalmışım sana
Üzerime çöken bulutların ve yağmurların,
Adıyla gelmişsin ıslanmış yüreğinle.
En acı tezgahlar da sınanmış ruhun.

Beni ne çok sevmişsin,
Arafta kalmış duaların, içinde ahın.
Sana yazılan bendim en büyük günahın,

Yüreğimin kıyısına bir mezar kazıp,
Gömülmüşsün senelerce.

Bir hastane odasında asılan yüzüm,
Uyanamadım sevgili geç kaldım herşeye,
Kalkıp da bir adım at diyemiyorum.
Sen çok büyük oynamışsın o dırama yı.

Bir hasret yurdunda esirmiş gözlerin,
Bir yoksula ödünç bırakılmış gülüşlerin.
Oysa beni sınadığın yokluğun adıymış,

Sen bana ölürken her gün,
Ben uçurumlar çizmişim gözlerine,
Harabe gönlümde ziyan etmişim seni.
Herkes bir parçamı alırken benden,
Sen sevgiye susamışsın boynunu bükerken.
Ben sana öldüm sen benden giderken,

Her köşede günahım yazılmış sen diye,
Yurdunda nasipsiz bir esir dönmşüm bedeviye,

Geç kalmışım her şey ziyandır içimde.
Sen ellerime batarken dikenli bir gül gibi,
O yarada kanayan senmişsin meğer.
Ben sana gelirken sen benden gidiyordun,

Kalk ve uyan aç gözlerini o yara benim,
Sebepsiz döktüğün gözyaşı benim,
Sen sebepler aradın düştüğün yerlerde,
Perdeler indi gözüne göremedin nedense.

Bin parçaya böldüğün yaraydım sustum.
Ben kan içtip te kızılcık şerbeti kustum,
Bekledim o gecenin sabahlarını hasretle,
Herkese döküldün yapraklar gibi
Ben sana ölürken
Ve Ben sana ölürken

Ve sen gördüğün rüyayı tersine yordun.
O hasret kapısında bekledim senelerce, Kefaretindim günahlarına arafta bekler gibi.
Sen cennetler mi gördün yalan gözlerde,
Sen bana gelirken ben senden gidiyordum.

Şimdi vedalaş seni orada bekliyorum,
Sen kendin yaktın beni o yara benim,
Son satırlarını karala ve bensiz, defterin.
Sana açan baharların adı da bendim.

Gövdesinde kanat çırpan kelebekler gibi,
Dökülüp yüreğine yılların izi an gibi herşey,
Ruhunda bir parça kalan adımla gel bana,
Yıllara vefasız deme nasipsiz olma öyle.

Helalleş dünyadan azat günün öyleya
Ben seni affettim gözyaşımı helal et.
Gözyaşımı helal et
Kırılan yerlerimin sahibi ben değilim ki,
Emanet bir yürekte esirdim senelerce.

Ve ellerinle kuruttuğun karanfillerdim,
İstersen inkar et yazan kalem şahittir.
Yazan kâtipler şahittir kıyamette sorulur,
Kıyamette sorulur o yaranın hesapları.
O yaranın hesapları

Yakarış kimeydi? Emanet bir kadın?
Ömrün heba olmuş? Solan hayatlar?
Yazan kimle konuştu?

Hikayesi kurşunlar bende kaldı Adlı Romanın'da infial 7 bölümüyle
İyi okumalar dostlar..

Orhan Samih Güllük.