9 Haziran 1963 Razgrad/BULGARİSTAN
İncitmesin seni hayat, sana büyük köşkler çattım,
Tüm taşları yontup tek tek, güzelliğe duvar ördüm,
Tavanlara altın varak, tabanlara mermer serdim,
İnce ince işleyerek, saraylara temel attım,
Ustalığı anlamadan, mimar gibi göğe uçtum,
Bükülmeyen koca taştım, yontularak ince düştüm.
*
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta