İncitme Şiiri - Hilmi Eren

Aklın var ise eğer,
İncinsen de incitme.
Öyle söyler büyükler,
İncinsen de incitme.

Yaratılanı hoş gör,
Hikmetine kafa yor,
Hiçkimseyi görme hor,
İncinsen de incitme.

Börtü böcek, kelebek,
Hepsine şefkat gerek,
Geç git gülümseyerek,
İncinsen de incitme.

Seherde açan güller,
Gül dalında bülbüller,
Hâl diliyle Allah der,
İncinsen de incitme.

Kalpler Hakk Hakk der vurur,
Çiçek, meyveye durur,
Mevlâ böyle buyurur,
İncinsen de incitme.

Münkirlere takılma,
Müraiye sokulma,
İyilikten sıkılma,
İncinsen de incitme.

Sohbet et erenlerle,
Gonca gül derenlerle,
Gönülden görenlerle,
İncinsen de incitme.

Öldüğün duyulunca,
Elbisen soyulunca,
Kabire koyulunca,
İncinsen de incitme.

Münker Nekir gelecek,
İfadeni alacak,
Eren, hâlin n’olacak?
İncinsen de incitme.