İncitme! Şiiri - Mecit Aktürk

Nefis, şeytan verse dahi el ele
Adam gibi adam olmak güç değil.
"Benden geçti" deme hemen, gel hele!
Can denen kuş, kafesteyken geç değil!

Düşse dahi bazen beşer günaha
Yollar açık ardına dek salâha
Bük boynunu Rahman, Rahim Allah'a
Nadim olmak, tövbe etmek suç değil!

Bedel belli Yaradan'a isyâna
Sebep olmaz vazifeyi nisyâna
Kibirlenme, çok uğrarsın ziyâna
Edepsizlik som altından taç değil.

Bir çareysen bîçârenin derdine
Gösterişi sokma gönül yurduna
Hayrını et, dönüp bakma ardına
Güzel amel kuldan kula borç değil!

Çatma kaşın, tebessüm et, kin gütme!
Uzatılan el tutulur, gel, itme!
İncinsen de var sen gönül incitme!
Makbûl olan bağışlamak, öç değil.

Ömür denen anda bir an dilimi
Tefekkürle besle akl-ı selim'i
Unutsan da akıbeti, ölümü
Zannetme ki, toprak doydu, aç değil!