Niye bu sevdayı yıkar dağıtırsın,
Hangi bahanelerle sırra karışırsın,
Düşmezsin aklımdan, niye taşınırsın,
Bu kaçışların düşüncelerimi kanatır.
Her bakış yakardı içimi, har gibi,
Kaldım bir başıma çöl misali, sır gibi,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta