Sabahladım senin o büyük gölgende.
Koparmaya kıyamadığım yapraklar nerede?
Nerede senin o haşmetli gölgen?
Bir sen mi kalmıştın sanki öldürülemeyen?
Ağlar dururum ama dinmeyecek bu acı,
Sert darbeler suskunluğunda saklı.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta