9 Haziran 1963 Razgrad/BULGARİSTAN
Önümdeki kırlar, sise büründü,
Güneş perdelendi, vakit gecikti.
Yalnızlık, sırtıma ağır bir yüktü,
Sızlar ince yaram, sızım dinmiyor.
*
Sevdiğinden kopan şaşkın, ne yapsın?
Kakülün savurup, yele bıraksın.
“Bize ne irs-ı peder, ne servet ü ne cah kalmıştır,
Şuûr-ı hikmete karşı bir eyvallah kalmıştır'
Sultan Veled
Devamını Oku
Şuûr-ı hikmete karşı bir eyvallah kalmıştır'
Sultan Veled




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta