Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Elâlemin malında gözün var değil mi?
Ayıp değil mi onun bunun servetiyle uğraşmak?
MUHTEREM
Gecenin bu saatinde muhteremin malvarlığını hesaplamak zor geldi:)) Edebi bir hesaplaşmaydı..Zekice bir ifade..çok hoş sevdim.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta