İnayet Koçak Şiirleri - Şair İnayet Koçak

uzakta çok uzaktaydı azılı nişancı
dürbünlü silah kullanmada eğitimliydi
devletin yağlı kemikleriyle beslenirdi
görev verilince hiç çekinmeden kabul etti
saatin tik takları gibi çalışırdı kurbanın kalbi
durdurmak görevini üstlendi itin biri

üzülme
artık yalnız değilsin
bak bir üzülen daha var..i.koçak

vakit dar

yüreğim hopluyor

hızlıca gidiyor tren

(....)
örsle çekiç
kavga eder
sanırsın
ikisinin arasındadır
demir

İnsanca yaşamayı
Hakça paylaşmayı
Dostça kucaklaşmayı
Birlikte yaşamayı
Yoldaşça yürümeyi
Birlikte yaratacağımıza

Uslan dedim acılarıma
Dinletemedim
Sardı tüm bedenimi
Sıra sıra vagonlar
İçinde- ülke-yüklü
Karanlığa gidiyor

Üretmeden tükettim
Ondandır sessizliğim
Babam hiç çalışmadı
Çalışmadan kazandı
Çalışanlar aç sa eğer
İsyan etme hakkı var...i/k

Bana çok uzak kalır
Sevgisiz,sevdasız dünya..i/k

uzaklarda bir yerde
hiç yaşanmamış
güzel serüven duygusuna akılla
birleştirecek insanlar bekliyor
bu kent,
birleşe birleşe büyüyerek

Kerelerce düştüm yangınlara
Unuttum sayısını
Tuz bastım yaralarıma.
Hiç biri ama hiç biri acıtmadı
Canımı.
Şimdi düştüğümüz yangın gibi..! ! i/k