İnayet Koçak Şiirleri - Şair İnayet Koçak

sen gelesin diye açık bıraktım
penceremi dün gece
terliydi tenim rüzgar girmiş
gizlice
üşütmüş beni
gelirsen doktorum olursun

zulmedenin karşısına dikilir
köroğlu
seni de severim yoldaş
köroğlu'na benzediğin için
şapka çıkarırım önünde
zulmedene karşı dikildiğin için..i/k

senin yokluğun kadar
soğuk hava
kim bilir nasılda üşüyorsun
ayrılığın ayazında....i.koçak

senin baban faşistmiş doğrumu

babam öyle diyor

faşist ne demek ki

Sen soğuktan donan parmakların acısını bilmesin
Sen açlığın yokluğun yoksulluğun ne olduğunu da
Çünkü sen ağzı salyalı vahşi kapitalistsin
Soğuktan parmakları donanı açlığı yoksulluğu yaratansın
Sen alçak.yüz karası.................................Sermayesin

kenardan köşeden göz kırpıp geçme
yüreğimde senin için tünel kazmışım
yükle sevgini kara trene oradan geç
raylardan gelen duyduğun ses
benim sana nasıl yandığımın sesidir o ses

sessizce çekip gitsem
dönüp ardıma bakmasam
diyorum
unutsam geçmişteki
acıları
yeni bir dünya kursam

sen yürü..
yollar sallansın
duymayan,kulak görmeyen göz
kalmasın
sen yürü..
sen yürü memelerin hoplasın

ürkek bir serçenin
gözlemlediği gibi,
gözlemliyor'san hayatı
ne senden ne hayattan bir şey beklenmez..i/k

acıktın mı serçe kuşu
bak,tarlalar ekin dolu
ama;
onlar vermezler sana düşen
payı
gel;