İnayet Koçak Şiirleri - Şair İnayet Koçak

kaç mevsim geçti ömrümden
kaç ölü zaman
ne kadar güldüm ömrümde
acıları hesaplayamadım
dudağımın kenarında bir gülümseme kaldı..i/k

baş ucunda!
işte;burada ölüm,
ve bir şey de götürmesin
yanında.....giderken

iyi tanır mevsimler
bulutlar yağmurlar beni
iyi tanır şehirler yollar kaldırımlar
iyi tanır varoşlar varoşlarda oturanlar
iyi tanır elleri nasırlı işçiler

kendimden büyük aşklara
karışmadım hiç
"devrime olan aşkım hariç"
azarlandım horlandım genede
karışmadım
sonradan öğrendimki

sökük hayat
dikiş tutmuyor
yitirmiş inancını
taş olmuş usu
iğnede iplik
kör düğüm olmuş..i.k

İnsanın en büyük sermayesi umududur, para,mülkiyet hırsı insanı köleleştirir..i.k

Hızlıca koşamam artık

yaş ilerledi bende

başıma karlar yağdı aklaştı

Benim doğduğum köyde,güneşten önce doğardı KADINLAR yeni güne ve sonra güneş.

Bu kriz başka kriz
Sulandıranlar keriz
Faşizme giden yol
Bunu böyle bilmeliyiz.i.k

kuşanıp çıkmışız yola
aşkla sevdayla devrim adına
budur bizim ahvalimiz halimiz
her şeyi göze almış devrimciyiz biz..i/k