İnayet Koçak Şiirleri - Şair İnayet Koçak

İnsanın en büyük sermayesi umududur, para,mülkiyet hırsı insanı köleleştirir..i.k

Hızlıca koşamam artık

yaş ilerledi bende

başıma karlar yağdı aklaştı

Benim doğduğum köyde,güneşten önce doğardı KADINLAR yeni güne ve sonra güneş.

Bu kriz başka kriz
Sulandıranlar keriz
Faşizme giden yol
Bunu böyle bilmeliyiz.i.k

Öküzü kuzu,kuzuyu dana diye yutturmaya çalışır bu burjuva siyasetçileri halka.
İNANMAYIN

sevişmesi mertçe
döğüşmeside
yürür kavgasının içinde
alır götürür çifte yüreğiyle
yoldaşlar arasına
gecenin zifiri karanlığında

mezarlar dolup taştı
binalar toplu mezar
aldılar paranın kokusunu
ölümler onlar için ne yazar

müteahhit ler zengin oldu

ne sarmaşık oldum
ne de kök saldım
ana yurdumda
göçebe oldum...

......//
yanlış kullanılan ilaç
gibisin,
tabip hasta, ilaç n'yapsın.!

Deniz'i bu denli kızdıran nedir ki
Deniz öfkelenmişti adeta
Geri çekilip toparlanıyor ve hırsla hücum ediyordu
San ki faşizme karşı ayaklanmış gibi
Beni de heyecanlandırdı deniz olmak vardı
Babasını satayım..