Gün karanlığa çevirmiş yüzünü
Pusuda bekler yalnızlık
Karanlık yorgan olur,savrulur düşler
Düşer yollara göçebe sevdalar
Duracak liman arar...i/k
karanlığı gördüğünde ışık
yak
yanacağını bilsen de
çekinme
korku egemense üstünde
karşı çık öleceğini
açtığımda kapıyı
elinde bir demet gül
yüzünde gülücük
dilinde merhaba ile gelmişti
limon çiçeği kokusu aldım
girişte masanın üstüne bıraktı
şu kahpe düzene ne ettim ne eyledim
acı verdi tadım aldı götürdü
yedi gençliğimi yedi bitirdi
doyumsuz iştahla bekliyor hala! i.koçak
"büyütüyordum
yoldaş
güzelliğini..
sen umudum oluyordun
hücremin karanlığında
hücreme ve kendime
kaç gecedir hapsettim uykumu
uyanıklık adına
hesap sordum bu güne kadar
ne öğrendim diye
güçlü olmak için depoladığım
bilgileri sorguladım kendi kendime
Dinin bilmem kaçıncı,şartına göre
Senin varlığın büyük tehlike
Neden'ide,senin düşünen insan olman
Bu dinde,konuşmasan aynı dilde.. Ölürsün..i/k
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!