Bazen duyar oluyorum kulağımda,bin bir cefayla saklanan sesini..sabah şafağının yumuşak soluğu gibi aydınlanır,bütün zifiri dehlizler(im) .. ölmüş güneşi arayan bir inanna tanrısallığında kalır, seninle birlikte yüreğime buyur edilmiş acılar.. sayısız bölünerek yer edinmişliğin ne güzel de anlatır,bir damla su gibi,durgun sularından boğuluşumu.. geceye susamış günün paçavralar içindeki o bitkin son saatleri de ii anlatır,seni taşıyan yerin sararıp solmuşluğunu.. buz tutmuş yüreğimi sıcaklayan kadınsı eşsizliğindir, gerçekle düşün bir el sıkışmışlığında hep yaşanmakta olan..//
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta