Gaipde duruyordum yeryüzüne gelmeden
Semalarda olanlar yere iner inan ki
Belki dönüp giderdim bir yudum su içmeden
Yolumuz kenarında dünya pınar inan ki
On sekiz bin âlemdir kanatsız uçar gökte
Yıldızlar göz kırparak ediyor bize nükte
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta