“Yaşandıkça düzelmiyordu hayat,
Tıpkı yaşlanmakla büyümediği gibi insanın”
Ne de güzel söylemiş şair…
Başından bozuk olan bir hayatın içinde geçirdiğin her gün,o bozuk hayatın bir vidası daha sökülüp,parçalarına ayırmaya çalışırken seni…
Kim inandırabilir ki,gelecek günlerin güzelliğine. İstemiyorum artık pollyanna’nın maskesinden. Zaten zamanla kendisi düşüyor,gözyaşlarımla birlikte yüzümden. İnananlarda çıkarsınlar artık yüzlerinden şu maskeyi.
Neden halâ gelmedi, yoksa
Saati mi şaşırdı bu hıyar?
Gerçi hiç saati olmadı ama
En azından birine sorar.
Cebimde bir lira desen yok,
Devamını Oku
Saati mi şaşırdı bu hıyar?
Gerçi hiç saati olmadı ama
En azından birine sorar.
Cebimde bir lira desen yok,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta