“Yaşandıkça düzelmiyordu hayat,
Tıpkı yaşlanmakla büyümediği gibi insanın”
Ne de güzel söylemiş şair…
Başından bozuk olan bir hayatın içinde geçirdiğin her gün,o bozuk hayatın bir vidası daha sökülüp,parçalarına ayırmaya çalışırken seni…
Kim inandırabilir ki,gelecek günlerin güzelliğine. İstemiyorum artık pollyanna’nın maskesinden. Zaten zamanla kendisi düşüyor,gözyaşlarımla birlikte yüzümden. İnananlarda çıkarsınlar artık yüzlerinden şu maskeyi.
Biri bir koca görür rüyasında:
Yüz lira maaşlı kibar bir adam.
Evlenir, sedire taşınırlar.
Mektuplar gelir adreslerine:
$en Yuva Apartmanı, bodrum kati.
Kutu gibi bir dairede otururlar.
Devamını Oku
Yüz lira maaşlı kibar bir adam.
Evlenir, sedire taşınırlar.
Mektuplar gelir adreslerine:
$en Yuva Apartmanı, bodrum kati.
Kutu gibi bir dairede otururlar.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta