Korkuyla hükmetmektense,
Sevgiyle boyun eğerim.
Ne cennetin nimetini ister,
Ne cehennemin narıyla yanarım.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




İşte öz bu.... Korkuyla insanlar tanrıya bağlanamaz ki... Tanrı Rahman ve Rahim'dir.. Kuşatıcı ve koruyucudur.. Zalim ve Tiran değildir ki..
İnsanlar tanrılarının kendisini ne kadar çok sevdiğini bilseler, aynı derecede tanrılarını severler.
Ama gel gör ki, tanrı yolunu anlatmak sanki öncelikle cehennemi anlatmaktan geçiyormuş gibi din öğretenler sadece ortalığa nefreti salıyorlar..
Şiirinizdeki öz için kutlarım sizi...
çok güzel bir dörtlük yüreğine sağlık
sevgiyle
Korkuyla bir yere varılmaz. Sevgi tüm kapıları açar. Haklısın sevgili Fatma
Bana Ömer HAYYAM ı anımsattınız.
Kutlarım sizi
Sevgimle
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta