Alparslan’dan yadigâr, şanlı bir yurt bıraktı,
Malazgirt’te doğarken, tarih kalem uzattı.
Fetihle açtı çağlar, Fatih’in alın teri,
Bu toprakta yoğrulmuş, her taşında bir yemin.
Çanakkale alevdi, deniz sustu, gök dinler,
Bir ulusun kalbinde, iman olur, sesin der.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta