Her gecerken Ataköy şirinler evler metrosunda
Seni düşündüm ve pastanede kendime bir çay ısmarladım
Kendime inat her seferinde yenibosnadan inip ataköyden biniyorum
Bir hiç ugruna yıkıp giden dostluguna inat seni halen özlüyorum
Gecenlerde yine Kadıköy vapuruna binip karşıya geçtim
Pek bilmezdim ben oraları ama sayende öğrendim
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta