Her ağacın dalların yaprakların
Uçan kuşların taşın toprağın
Arkasında sen varsın
Gözlerimi örten göz kapaklarımdan da yakınsın
Öylesine çoksun azalmıyor artıyorsun
Esen rüzgarların bile içine sığıyorsun
Sözlerin nağme nağme damarlarımda
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta