Toprak idi asl-ı cânın, çeşit çeşit hamur,
Kime çalım satarsın, unutma aslın çamur.
Hevâ heves yaşarsın o nefsinin peşine,
Bu cihânda yaşamak imtihân insana ağır.
Şân u şöhret dediğin bir gün söner, bir yıldız,
Biliyorum ayıp ve mânasız
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki
Devamını Oku
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta